martes, 4 de agosto de 2015

A auténtica FESTA DO PULPO / POLBO


En moitos lugares da xeografía galega estase extendendo a festividade do cefalópodo por excelencia galego...pero a auténtica FESTA DO PULPO é a do Carballiño, e non o digo por ser daquí, senón porque as 52 edicións previas a esta o atestiguan...


A todos e todas que nos visiten nesta semana grande para Carballiño...encantados de recibirvos, pasádeo ben, disfrutade da vila e as súas xentes e comede e bebede todo o que poidades¡¡¡

miércoles, 13 de mayo de 2015

Para sacar conclusións...

Este é o vídeo onde podedes ver o debate que se realizou no multifuncional entre os candidatos á alcaldía do Carballiño...

sábado, 9 de mayo de 2015

Carreira ó 24 de Maio

Unha vez dado o pistoletazo de saída, xa nos podemos poñer a barallar, despotricar, e, algo menos, a loubar a aqueles que se presentan por unha ou outra lista a representarnos no Goberno Local...

Non vou ser menos, aínda que non vou personalizar, xa que, por riba de todo, somos veciños e todos nos conocemos, ou deberíamos, coas nosas virtudes e os nosos defectos, os cales deberían quedar aparcados si do ben do pobo se fala. O que penso e creo que pensa unha maioría dos que podemos estar interesados e somos conscientes da importancia da política local, é que na suma de todas, falta xente moi válida, de "peso", que podería aportar cousas ás listas e á vila, pero que por unhas razóns ou outras non dan un paso ó frente.

Dito esto, ogallá a xente que lea esto se animara a opinar sobre uns e outros para así facernos unha mellor idea do que queremos en xeral, facendo concesións persoais ou mirando para outro lado según o caso...

Hoxe vou deixarvos os rostros de todos eles e en posteriores entradas comentar, según avance o calendario electoral e as miñas obrigas mo permitan...



jueves, 5 de febrero de 2015

Realidades absolutas e realidades relativas...

A principios de ano, puiden ler en varios artigos a situación de Galicia en términos de poboación; como xa teño feito noutras entradas, este penso que é o principal problema do noso País a medio e longo prazo...

O envellecemento da poboación e a problemática que supón manter o sistema de pensións é un feito consumado e son máis os xubilados que as persoas activas. No curto prazo, esto está a supor unha importante axuda para a supervivencia de moitas familias que dependen destas pensións para "ir tirando" nesta crise, pero o malo está por vir; cando falten esas persoas, toparémonos con moita xente non cualificada para case ningún emprego, nunha idade adulta na que sería complicado reciclarse.


As posibles solucións non son sinxelas, e moito menos en tempos e con políticos nos que os recursos para políticas sociais son os primeiros en disminuir, pero poden poñerse en práctica diferentes solucións como por exemplo:

 - Estira-la vida laboral suporía equilibra-las contas ou polo menos retrasa-los efectos negativos do envellecemento, pero tamén suporía que o mercado laboral sería case que inaccesible para os máis novos.

- Aumenta-la tasa de natalidade. Esta proposta tería efectos positivos a medio e longo prazo, pero requeriría importantes sumas para conceder axudas á xente nova, concilia-la vida familiar e laboral, crear un sector productivo diversificado e competitivo no mercado global, etc.

- Recurrir a plans de inmigración como Australia, Canadá ou os EEUU. esta opción tamén requeriría de dotar dunha seguridade laboral a eses inmigrantes, así como poñer impedimentos á saída de capitais cara os seus países de orixen.


Por ver un lado positivo, este envellecemento tamén supón a aparición ou o incremento de empleos especializados en atende-las necesidades asistenciais da poboación de maior idade, sanidade, axuda a domicilio, etc.

A nivel particular, e comenzamos por Galicia, no último ano perdéronse 17.245 habitantes, sumando un total de 2.748.695hab. Esto supón que casi 50 persoas deixaron Galicia este ano. Lóxicamente, dado o número de persoas maiores que poidan falecer, entendo que será a maior porcentaxe, o número de xente nova que abandonou o país, sin deixar de ser importante, non sería relevante si os nacementos foran os axeitados, as oportunidades laborais amplias para acoller a inmigrantes ou os plans de conciliación fosen efectivos...

Hai poucos días, tamén aparecía na prensa a situación a nivel provincial. Ourense é a terceira provincia en Europa con maior nivel de poboación xubilada, supoñendo esta o 23% de maiores de 65 anos. A previsión desde as institucións públicas non son nada esperanzadoras; nos vindeiros dez anos, haberá 182 xubilados por cada 100 menores de 20 anos.

No noso querido Carballiño, a situación agrávase un chisco máis; sin ser tan lamentable como en concellos máis rurais os índices de maiores de 64 anos e menores de 20 establécense no 26,43% e no 15,16% respectivamente, superando os valores medios da provincia.

No último curso, e según datos do INE, O Carballiño perdeu 232 habitantes, dos cales 153 eran persoas non nacidas en España e 79 nacionais. Este dato pouco ou nada mencionado nos medios, penso que é moi relevante, pois por primeira vez na última década, e atreveríame a afirmar que na historia do Carballiño, sen ter analizado tódolos datos históricos, a poboación descendeu, podendo supor esto o inicio, como sucedeu noutras vilas similares si non se toman medidas oportunas e estimuladoras, do esmorecemento da vila. A chegada de persoas do rural máis próximo parece que non chega a cubrir a falta de nacementos e a saída dos máis novos en busca de oportunidades laborais, así pois, e falo en primeira persoa, dun grupo como podía ser o equipo xuvenil de fútbol que integraba hai pouco máis dunha década, máis da metade dos seus integrantes non residen no Carballiño, o que supón unha pérdida importante de capital humano na vila.


Tristemente esto supón que a xente con iniciativas, a xente que ten que tirar polo lugar onde se reside ou ben non está, ou a que está non se lle dan as ferramentas, nin a oportunidade de tirar, pois son un grupo minoritario a nivel local.


A pesar disto, e xa para terminar, quédome coas imaxes que puiden ver dalgúns veciños na manifestación de Madrid o pasado 31 de xaneiro; sin chegar a compartir o 100% dos ideales da organización que a convocaba, si comparto o malestar social e a necesidade dun cambio de rumbo das sociedades, para min malchamadas avanzadas, pois si seguimos por este camiño, serán as primeiras en quedar atrás, e alégrome de que uns poucos den pasos cara outra dirección, polo menos algún máis que a inmensa maioría na que me inclúo.



martes, 13 de enero de 2015

Seguimos co bico...

Teño que seguir escribindo sobre a cuestión dado que a xente sigue a comenta-lo caso, moitos sin coñecemento de cómo foi o feito, outros dando por feito que foi dunha ou doutra maneira e todos opinando, entre os que me inclúo, incluso asociacións a favor da Garda Civil, con vídeos e todo, alcaldes e xefes de tráfico, o tema non debe ser unha cuestión banal, dado que encheu máis páxinas e ocupou máis minutos nas nnosas conversas que as accións terroristas de Francia, e esto último dígoo en base á miña última semana...


Oín opinións de todo tipo e para tódolos gustos, e consecuencias de cada unha delas, de todo tipo e algunhas de moi mal gusto; estas últimas preocúpanme hasta o punto de sentir repugnancia cara as persoas que as afirmaban e, por extensión, da sociedade á que pertenzo, si unha maioría pensa como estes individuos segundo afirmaban.

Comento como máis graves ó meu parecer:

Afirmar, por exemplo, que ahora o normal é que os axentes de tráfico vaian a por ela en canto a vexan ou vexan o coche no que iba...como si nun estado dictatorial vivísemos, e afirmaban que eran perfectamente capaces de facelo -e eu pensando, igual de perfectamente capaces de afirmalo vós- ou que era unha trepas a rapaza por saír en tódolos medios...pero esto que é, o SÁLVAME mata neuronas ou qué? ¿qué vai lograr con sair nos medios?¿Que a metan no GH VIP?¿Que lle den unha praza no SERGAS? ou qué? ou incluso que o que debía facer era buscarse un  amigo que lla sacara, en lugar de montala nos medios, non sexamos obtusos.

A cuestión obxectiva que non podemos perder de vista penso que é a seguinte, "o acompañante dalle un bico na meixela á conductora". Ese é o feito que orixina a infracción. Quen me diga outra cousa que mo argumente e si é boa argumentación aceptareina, discutireina ou rebatireina.

Esta acción considero que é equivalente a que o acompañante encenda a radio e o volumen esté moi alto de súpeto, ou abrir a ventanilla e o aire molesta ó conductor; a relación causa-efecto pode ser a mesma, salvo que nunha hai un contacto físico e noutra non, pero pode ser máis grave si cabe. 

Sin embargo, un axente que ve o xesto, interpreta que esa acción "limita a libertade de movementos da conductora" e engade que "esta mantiña relacións cariñosas co acompañante".

Pois ben, na redacción tería o axente que especificar, porque si verbalmente lle dixo que a multara porque o acompañante lle dira un bico, esa multa está mal redactada, entendendo que en ningún momento perdeu a libertade de movementos- outra cousa sería que o acompañante a collera coas mans e a levara xunto del- nese caso, o vehículo podería ir sin rumbo e invadi-lo carril contrario, ou incluso subi-la beira-rúa,e, segundo, si era a conductora quen mantiña relacións cariñosas co acompañante, significa que lle devolveu o bico...sendo así, a infracción sería máis grave creo eu, porque sí perdería a debida atención, algo que non foi expresado polo axente na denuncia...

De tódolos xeitos non se pode parar a alguén, redactar unha sanción dunha maneira tan ambigua mentras o teu compañeiro de servizo se vai á cafetería de en frente tomar algo e ó volver lle entrega os papeles e a multa á suposta infractora, repetíndolle que está multada porque lle diron un bico.

Perdonádeme e dígoo con todo o respeto, pois teño familia moi próxima no corpo de Tráfico, pero sona a recochineo a infracción aludida, paréceme recochineo a actitude do axente que se vai tomar algo á cafetería mentras o compañeiro redacta no vehículo e de recochineo que os medios lle den tanto bombo á noticia si non fóra porque son moitas e moi esperpénticas e a xente está farta da indefensión e do abuso. Sí, indefensión e abuso, porque en pleno siglo XXI, a palabra dun axente vale máis ca dun cidadán, cando a tecnoloxía nos aporta suficientes medios para probar actitudes, faltas e delitos ó volante con máis apoio que a palabra dunha persoa á que lle podes caer mal ou ben, e digo esto aínda que me certificasen que o 99% dos axentes non foran así, seguiría habendo un 1% que nos podería tocar a calquera e teríamos que comer e calar, como hai 100 anos.

Socialmente, todo este rebumbio preocúpame. En resumo, hai unha acción que pode ser sancionable ou non, depende do caso concreto e da obxectividade que o axente que a advirte aplique ó caso. Si recibiu un bico e non aconteceu nada máis, non se pode multar a alguén por eso, pois hai mil accións que distraen máis a calquer conductor obxectivamente falando. Si recibiu un bico e houbo algo máis, soltar as mans do volante, invadi-lo carril contrario, perder a visión da calzada, eso debe reflexarse na denuncia, e efectivamente multar, sin máis, e paga-la multa.


Finalmente, e para rematala, que veña un Alcalde e diga que si a multa a ten que resolver él, no seu Concello, que vai quedar en nada...pois que queredes que vos diga, apaga e vámonos, sería desacredita-lo corpo da Garda Civil, ás leis administrativas e ó Estado de Dereito en última instancia...pero eso, desgraciadamente é o que vemos tódolos días...

¿Seguiremos? vós diredes...

ABC: Pincha aquí

La RegiónPincha aquí

Faro de Vigo: Pincha aquíPincha también aquí

Onda Cero: Pincha aquí